ทัวร์เฮลิคอปเตอร์ในลาสเวกัส — เดอะสตริป, แกรนด์แคนยอน และเที่ยวบินกลางคืน

ทัวร์เฮลิคอปเตอร์เชิงพาณิชย์เที่ยวแรกเหนือลาสเวกัสสตริปเริ่มขึ้นในปี 1968 สองปีก่อนที่ประชากรของเมืองจะถึง 100,000 คน ปัจจุบันมีผู้โดยสารมากกว่า 200,000 คนต่อปีขึ้นเครื่องบินรุ่น EC-130 และ Bell 407 จากลานจอดเฮลิคอปเตอร์ Boulder City และ Las Vegas Boulevard โดยบินตามเส้นทางที่เป็นไปไม่ได้ในยุคก่อน กองบิน Sundance และ Maverick เปิดตัววงจรเที่ยวบินกลางคืนในปี 1995 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่หลังคา Fremont Street Experience เปิดให้บริการ และภายในปี 2003 เส้นทางวนรอบสตริปได้กลายเป็นเส้นทางทัวร์เฮลิคอปเตอร์ที่สร้างรายได้สูงสุดในอเมริกาเหนือ ข้อจำกัดทางน่านฟ้าของรัฐบาลกลางที่เริ่มใช้ในปี 2007 ปัจจุบันควบคุมระดับความสูงเหนือทางเดินรีสอร์ท โดยบังคับให้เครื่องบินส่วนใหญ่บินที่ 1,500 ฟุตในช่วง Golden Hour และลดลงเหลือ 1,200 ฟุตหลังสนธยา ข้อจำกัดนี้เปลี่ยนข้อจำกัดให้กลายเป็นจุดเด่น: นักบินปัจจุบันกำหนดเวลาออกเดินทางให้ทันช่วงเปลี่ยนผ่านจากแสงกลางวันไปสู่แสงนีออนเต็มรูปแบบ ซึ่งเป็นช่วงเวลา 22 นาทีที่ลำแสงของ Luxor สว่างขึ้นและน้ำพุ Bellagio ทำงานภายใต้แสงไฟสปอร์ตไลท์

ทัวร์เฮลิคอปเตอร์ที่ลาสเวกัสแบ่งออกเป็นสามตระกูลเส้นทาง เที่ยวบินเฉพาะในสตริปออกเดินทางจากอาคารผู้โดยสาร Las Vegas Boulevard และบินวนไปทางเหนือเหนือ Allegiant Stadium เลี้ยวไปทางตะวันออกผ่าน Circa และ Strat จากนั้นตามถนน Boulevard ลงไปทางใต้ผ่าน Resorts World, Wynn, Venetian sphere, Caesars, น้ำพุ Bellagio, Aria และ Mandalay Bay ก่อนจะกลับมาทางทางเดินแท็กซี่ขนานของ McCarran ทัวร์ Grand Canyon แบบไปเช้าเย็นกลับบินจาก Boulder City ข้ามทะเลสาบ Mead และเขื่อน Hoover ลดระดับลง 3,500 ฟุตสู่แขนตะวันตกของแคนยอน และลงจอดบนที่ดิน Hualapai เหนือแม่น้ำ Colorado 300 ฟุตเพื่อปิกนิกแชมเปญ เส้นทางผสมผสานรวมการบินผ่านสตริป 12 นาทีกับช่วงเวลาในทะเลทรายหนึ่งชั่วโมงไปยัง Valley of Fire หรือ Red Rock Canyon และกลับมาในช่วงค่ำ ทัวร์กลางคืนในสตริป ซึ่งเป็นหมวดหมู่ที่เติบโตขึ้น 64 เปอร์เซ็นต์ระหว่างปี 2019 ถึง 2025 เน้นการออกเดินทางระหว่างหนึ่งทุ่มถึงสี่ทุ่ม เมื่อด้านหน้าของรีสอร์ทวนลูปไฟ LED เต็มรูปแบบและมีการแสดงน้ำพุทุกๆ 15 นาที

ตัวเครื่องบินเองมีความสำคัญ เครื่องบิน EC-130 EcoStar บรรทุกผู้โดยสารได้เจ็ดคนในที่นั่งหันหน้าไปทางด้านหน้า หลังใบพัดหาง Fenestron ซึ่งเงียบกว่าการออกแบบทั่วไปถึง 40 เปอร์เซ็นต์ พร้อมกระจกโอบล้อม 180 องศาที่กำจัดเสากลางออกไป Bell 407 บรรทุกได้หกคนและเอียงตัวอย่างรุนแรงกว่า ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่นักบินใช้ในวงจรสตริปที่แคบกว่าเพื่อจัดเฟรมหน้าของ Bellagio และ Cosmopolitan ในช่วงขาลงใต้ ทั้งสองรุ่นบินด้วยห้องโดยสารปรับแรงดันและมีหูฟังตัดเสียงรบกวนพร้อมคำบรรยายสดแปดภาษา การกระจายน้ำหนักเป็นตัวกำหนดที่นั่ง และการนั่งแถวหน้าไม่มีค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม ผู้ดำเนินการทัวร์จะหมุนเวียนนักบินทุก 90 วันระหว่างเส้นทางสตริปและแคนยอนเพื่อรักษาความเชี่ยวชาญทั้งในทางเดินในเมืองและขั้นตอนฉุกเฉินในพื้นที่ห่างไกลที่จำเป็นสำหรับการลงจอดใต้ขอบหน้าผา ผลลัพธ์ที่ได้คือการปฏิบัติการฝูงบินที่ให้ความรู้สึกเหมือนระบบขนส่งทางอากาศมากกว่าการนั่งเที่ยวชม ซึ่งเป็นระบบที่ขนส่งผู้โดยสารข้ามสะพานทางเลี่ยงเขื่อน Hoover มากกว่าแพลตฟอร์มการท่องเที่ยวอื่นใดนับตั้งแต่สะพาน Mike O'Callaghan–Pat Tillman Memorial เปิดในปี 2010